Blauw bloed anekdotes

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Postbank en Philips (4-slot)

ProjectenPosted by Wichert van Engelen 25 Sep, 2009 20:21
De PCGD (Postbank) en Philips hebben jarenlang een haat liefde relatie gehad. Arend Jan Reijers is daar vele jaren getuige van geweest. In een mini-serie haalt hij een paar herinneringen op.

Maar dit was nog niet het einde van de relatie van de Postbank met Philips.
Toen in de jaren tachtig het EFT POS project (Electronic Fund Transfer - Point Of Sale = een PIN-betaalautomaat) startte, was Philips één van de partijen die zich meldde als mogelijke producent van de POS terminal. Weliswaar had dit bedrijf geen enkele ervaring met de ontwikkeling en productie van POS apparatuur, maar het Natlab van Philips had een wereldnaam op het gebied van het ontwikkelen van elektronica. Bovendien had Philips een aantrekkelijke offerte afgegeven.
En zo werd Philips de leverancier van de POS terminals voor de proef Eindhoven Tilburg.
Het werd weer een klein drama. Een van de essentiële elementen van een POS terminal is de security module waarin de cryptografiesleutels zijn opgeslagen die gebruikt worden voor de versleuteling van het berichtenverkeer. Deze versleuteling is nodig om te voorkomen dat men uit de berichten die uitgewisseld worden tussen terminal en centraal systeem, de PIN kan uitlezen. Philips koos een techniek voor de vervaardiging van deze securitymodules die resulteerde in zeer storingsgevoelige apparaten. Voordat men met de proef kon beginnen, moesten de apparaten minder storingsgevoelig worden gemaakt. Dat leidde ertoe dat de start van de EFTPOS alsmaar moest worden uitgesteld. Het slot van het liedje was dat Philips, toen ze de productieproblemen eindelijk onder de knie had, besloot te stoppen met deze terminals omdat ze te duur werden.

En weer wist Philips een compensatie bij de overheid los te krijgen. Dit keer kreeg de Postbank de opdracht om zijn ATM’s bij Philips af te nemen (Automated Teller Machines = Giromaten). Dat waren Diebold machines en Diebold was een fabrikant die reeds vele duizenden ATM’s aan IBM en aan Amerikaanse banken had geleverd. Maar het type waar de Postbank mee moest gaan werken was gloednieuw. Philips had er geen enkele ervaring mee, maar stond er wel op om de support zelf te verzorgen. De Postbank ondervond erg veel problemen met het communicatieprogramma dat voor een ander type ATM was ontwikkeld. Dit leidde tot veel storingen en andere problemen. Ieder probleem moest dan via Philips aan Diebold in de USA worden doorgespeeld en daar worden uitgezocht. Dit was een vrijwel onwerkbare situatie.

Erg lang is Philips overigens niet actief gebleven als ATM leverancier. Na een paar jaar stopten ze daarmee en toen kon de Postbank overgaan op NCR en Nixdorf geldautomaten met goed ingewerkte lokale service-organisaties.

En dat was het einde van een moeizame relatie tussen de Postbank en Philips die al met al meer dan 25 jaar heeft geduurd en de PCGD/Postbank tientallen miljoenen heeft gekost. Waarschijnlijk zou dat nu onder de EU regels als ongeoorloofde staatssteun worden bestempeld.

Dit was het laatste deel van een vier-delige serie over de Postbank en Philips door Arend Jan Reijers


  • Comments(0)