Blauw bloed anekdotes

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Herinneringen aan OBV (3) - De DoKa

ProcessenPosted by Wichert van Engelen 02 Oct, 2009 17:08
Frans Hoogstede werkte 44 jaar bij de giro. In een zesdelige serie blikt hij terug.


Al snel toch was ik weer terug bij de afdeling Mechanische voorbereiding / tabellering; er werd nog steeds gesorteerd maar ook werden op die afdeling alle opdrachten en de afrekeningen op microfilm gezet. Deze films (Kodak, 16 mm) werden direct na oplevering in-huis ontwikkeld: mislukte er iets tijdens opname of ontwikkeling dan kon dat nog worden hersteld voordat alles het huis uit was of was opgeborgen.
Ik heb me met nog drie collega’s tot 1967 nuttig gemaakt in dit proces. Naast het filmen waren we vooral bezig in de donkere kamer: een ruimte bestaande uit twee kamers met een lichtsluis tussen het lichte en donkere deel.
In afwisselend dag en nachtdienst zorgden we er voor, dat de films werden voorzien van een label, in de donkere kamer met een ammoniak mengsel werden ontdaan van de anti-halo-laag, op het gevoel! werden opgespannen op een metalen raam van ongeveer 70x70 cm, een nauwkeurig aantal minuten werden neergelaten in een roestvrij stalen bak met ontwikkel-vloeistof (wekker!) en daarna in een bad met fixeer. Dan kon raam met film in een spoelbak/lichtsluis om na een eerste inspectie aan de andere zijde van de wand in de droogkast zijn uiteindelijke vorm te krijgen en met een viewer te worden gecontroleerd op ontbrekende/mislukte gedeeltes.
Al met al een procedure waar nogal wat wachttijd in zat, een tijd die ik meestal nuttig besteedde met het maken van huiswerk: ik wilde toch nog wat bijleren.
Ik herinner me vooral de nachten: behalve de portier was ik dan vaak de enige in het hele pand aan de Rijnkade. Daarbij speelde zich een deel van het werk af in het donker. Radio’s waren er niet dus zorgde ik zelf maar voor muziek: ik heb ook daar al heel wat af gefloten.
Een enkele maal kregen we bezoekers: voor kleine rondleidingen waren we een dankbaar onderwerp. Omdat dat vaak stoorde hebben we op zekere dag de ammoniakfles wat meer geleegd dan strikt noodzakelijk. Wíj hadden daar geen last meer van maar onze laatste! bezoekers gingen met betraande ogen snel naar een andere bezienswaardigheid.

Wordt vervolgd.

Dit is deel 3 van een zesdelige serie met OBV-herinneringen van Frans Hoogstede.


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post71