Blauw bloed anekdotes

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Een Pennestreek (1965)

Het merk PostbankPosted by Wichert van Engelen 22 Jul, 2009 19:08

U, die waarschijnlijk nog geen girorekening heeft, spreekt van “gaan betalen”. U moet telkens ergens geld gaan brengen, al was het maar naar het postkantoor. Kwitanties, postwissels, stortingskaarten, geld tellen, in de rij staan, wisselgeld tellen, het komt u allemaal even bekend voor. Ook de incasseerder, die soms op de meest ongelegen ogenblikken aanbelt, is voor u een vertrouwde, maar daarom nog niet altijd welkome verschijning. Houders van een girorekening zijn al dit ongerief echter allang vergeten. Als zijn betalingen verrichten, zitten zij thuis in een gemakkelijke stoel. Zij kiezen een rustig moment, vullen een paar girokaarten in en . . . dat is alles.

Het is zo eenvoudig

Als u een girorekening aanvraagt bij een postkantoor, krijgt u na enkele dagen van het girokantoor twee boekjes met elk 50 girokaarten. Op elke kaart staan uw naam en adres afgedrukt. Als u iemand betalen wilt, vult u op zo’n girokaart gewoon het bedrag in. Vervolgens zet u er zijn naam, zijn woonplaats en het nummer van zijn girorekening onder. En daaronder uw handtekening. U sluit deze kaart, eventueel met nog andere, in een speciale giro-enveloppe en werpt deze – zonder postzegel – in de brievenbus. Voor de rest zorgt de Girodienst. Natuurlijk moet u voldoende geld op uw rekening hebben. De bedragen, die u gireert, worden van uw tegoed afgetrokken. Van het girokantoor krijgt u een afrekening waaruit blijkt aan wie u heeft betaald en hoe hoog uw tegoed nu is. De betaalde bedragen worden bij het tegoed van degenen aan wie u gireert, opgeteld. Deze krijgen van de Girodienst bericht, dat u hun betaald heeft.

Uit: Postgiro-brochure, circa 1965

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post39