Blauw bloed anekdotes

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Eerste vrouwelijke manager

MedewerkersPosted by Wichert van Engelen 03 Sep, 2010 15:24
Eerste vrouwelijke manager in het Managementteam van het girokantoor Arnhem

Op 15 mei 1988 kwam ik in dienst van Postbank als directiesecretaris. In die functie stuurde ik een afdeling aan van ca 40 medewerkers en was daarnaast lid van het managementteam.

Ik werd in die tijd wel een beetje geafficheerd als boegbeeld van de emancipatie. De eerste vrouw in het MT. Op de kaderdag van OBV (Operations Betalingsverkeer: OBV) opende de voorzitter van de directie met mevrouw Den Bakker/mijne heren. Leuk toch zou je zeggen?

Tot ik er achterkwam dat mijn collegamanagers elke maandagavond na het werk met elkaar volleybalden.
Toen ik er na een maand of 4 een beetje genoeg van kreeg om steeds als boegbeeld in een bijzondere positie te worden geplaatst pareerde ik terug: wel lid van jullie MT maar niet mee volleyballen??? Volgens mij klopt er iets niet.

De volgende ochtend lag er een uitnodiging om mee te volleyballen op mijn bureau.

Janny den Bakker

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post99

Apples bij de PCGD / RPS

MedewerkersPosted by Wichert van Engelen 01 Sep, 2010 19:14

100 jaar PCGD / RPS werd voor het publiek gevierd door op verschillende plaatsen grote tenten te zetten met stands waarop de producten werden gepresenteerd. De afdeling Hypotheken had het idee om ter plekke op een computer voorbeeldberekeningen te laten maken. Aan de afdeling Systemen werd gevraagd hiervoor een goedkope oplossing te vinden.

Berekeningen via een mainframe zat er niet in. De mogelijkheden van digitale netwerken waren er niet of nauwelijks. En een programma voor het mainframe zou te duur zijn en te gevaarlijk voor het normale boekingssysteem.


De afdeling Systemen ging op zoek in de mini/micro/hobby computermarkt. Maar alleen al het horen van de naam van de opdrachtgever PCGD was voldoende reden om een flinke prijs te vragen. Offertes van twee ton guldens kwamen voorbij alsof het niets was.


Uiteindelijk kwam één van de medewerkers via een relatie uit een vorig bedrijf terecht bij Microlife. Voor een schappelijke prijs werden vier Apple II computers met diskette en printer plus het gewenste berekenprogramma in de computertaal Basic geleverd.

De PCGD en dan vooral de afdeling Hypotheken maakte er wel de blits mee als innovatieve bank. Het programma is na het 100-jaarsfeest nog vele malen bijgewerkt als de belastingen of voorwaarden wijzigden.


Maar een Apple computer hoorde niet thuis in het beleid van de hoofdafdeling Prod (Productie). Daarom zijn na de festiviteiten de computers naar verschillende afdelingen gegaan. De financiële rekenaars op de Haarlemmerweg kregen er ook een en wilden er de computertaal Fortran op draaien. Maar ja, Dan had je wel twee diskettestations nodig plus nog wat extra software.

Je begrijpt, binnen een goed gereguleerd bedrijf als de Postgiro Rijkspostspaarbank heeft dat heel wat voeten in de aarde gehad om die via een officiële weg te verkrijgen!


Frans Wamsteeker


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post98

De Flappentapper

MedewerkersPosted by Wichert van Engelen 28 Aug, 2010 13:24
In de begintijd van het elektronisch betalingsverkeer, bij het plaatsen van de eerste geldautomaten, heeft de afdeling Systemen flink gebrainstormd over een leuke naam voor de geldautomaat.
JG en FW kwamen op de naam flappentapper. De naam was geïnspireerd door een televisieprogramma van Jos Brink waarin nogal met flappen werd gewapperd.
De naam ging het formele circuit in en werd doorgegeven aan Commerciële Zaken. Deze lieten de naam eerst testen en kwamen met het oordeel dat de naam ´te consumentistisch´. Dus flappentapper werd het niet als naam. (en het woord werd ook niet als merknaam geregistreerd).

Maar in de volksmond werd de naam uiteindelijk wel gemeengoed. Zelfs bedrijven als Philips gebruikten de term.
Er is zelfs een caranavalslied op single over uitgebracht.

Frans Wamsteeker


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post97

Dubbele controle bij nieuwe giropassen

Klanten - herinneringenPosted by Wichert van Engelen 19 Aug, 2010 12:28
Begin 1987 besluit de Postbank om bijna 6 miljoen giropassen te vervangen. De oude pas (uit 1976) kende nog geen PIN (Personal Indentification Number). Met de PIN is het pasje beter beveiligd en kan op het postkantoor beter geïdentificeerd worden, en zijn de pasjes meer geschikt voor het elektronisch betalingsverkeer en het opnemen van geld uit wat toen nog gelduitgifte-automaten heette.

De werkgroep Nieuwe Giromaatpas regelt deze grootschalige verandering, waarbij de speciaaldrukkerij Joh. Enschedé & Zn in Haarlem ook een belangrijke rol speelt. Zij zullen gedurende enkele jaren op basis van Postbank-gegevens zo’n 10.000 pasjes per dag maken.



In de regio Tilburg/Goirle is op dat moment al het PIN-controlesysteem op de postkantoren als proef ingevoerd. Alle rekeninghouders in die streek kregen een giromaatpas. Naast de gewone controles vindt er vervolgens op de postkantoren (bij het verzilveren van een girobetaalkaart of een kascheque) een extra PIN-controle plaats.
Later zal dit voor alle rekeninghouders gelden. Pas vele jaren later zal deze dubbele controle verdwijnen: niet langer wordt de handtekening gecontroleerd, maar volstaat het intoetsen van de PIN.
In 1987 was het motto nog: “De handtekeningcontrole heeft zijn eigen belangrijke legitimatiewaarde en je kunt niet helemaal blind varen op alleen de controle van de PIN-code.” (Bron: Informeel, personeelsblad van de Postbank, maart 1987)
Bijkomende reden voor de extra controle: bij uitbetaling op het postkantoor vond in 1987 nog geen directe (on-line) saldo-controle plaats. De loketmedewerker kon niet zien of een klant wel voldoende geld op zijn rekening had staan. Bij de gelduitgifte-automaten vond wel direct saldocontrole plaats. Bij het opnemen van van geld (of bij het betalen bij een benzinepomp – de eerste mogelijkheid om elektronisch te betalen - ) was de limiet gesteld op 500 gulden rood staan.

In een traject van driekwart jaar worden er 4200 PIN-controle-apparaten geplaatst. Gedurende die periode krijgen alleen rekeninghouders die wonen in een Postdistrict waar al controle-apparatuur is geplaatst, een nieuwe pas. Pas daarna (begin 1988) worden de passen op basis van rekeningnummer (en dus door heel Nederland heen) vervangen.
Op het moment dat de rekeninghouder een nieuwe giromaatpas krijgt, worden ook zijn girobetaalkaarten en kascheques voorzien van een kenmerk. De loketbeambte weet dan dat de klant een nieuwe pas heeft en dat de PIN-controle nodig is. De rekeninghouder mag zijn oude pas niet meer gebruiken.

Volgens verschillende bronnen bestond dit kenmerk op de girobetaalkaarten en kascheques uit het woord ‘pinpas’. Daarmee zou dit het eerste gebruik van dit ondertussen breed ingeburgerde woord zijn.
Heeft u nog ergens een girobetaalkaart, een kascheque of een bijsluiterkaart met daarop dit kenmerk gedrukt, dan ontvangen we daar graag een afbeelding van!


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post96

Giropas met "telex"-gaten

Het merk PostbankPosted by Wichert van Engelen 16 Aug, 2010 12:14
Piet Boers wees me op een artikeltje over een voorloper van de pas met magneetstrip: een pasje met ponsgaten.


Het postkantoor in Alphen aan de julianastraat was een van de eerste plekken waar je geld uit een automaat kon halen met een pasje.

Het pasje met ponsgaten is nooit landelijk ingevoerd. Het bleef bij deze proef.

De Alphenaar die deze pas nog heeft, geeft als mogelijke verklaring voor het woord pinpas, de pinnetjes die bij deze kaart werden gebruikt om de gaten af te tasten. (naast de meer gebruikelijke verklaring van Personal Identification Number).


Foto's: Henk Langerak, Alphen

We zijn nog op zoek naar meer informatie over deze oude pas. Binnenkort wellicht meer.


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post95

Oude pas

Het merk PostbankPosted by Wichert van Engelen 13 Aug, 2010 13:06

De eerste giropas van de PCGD in het huidige formaat.

De naam en het rekeningnummer werden ge-embosseerd (voelbaar in de kaart gestanst) zoals de huidige creditcards nog steeds hebben.

Ook het zogenaamde ‘pc’ teken is in de embossering geplaatst. Dit teken was speciaal voor de PCGD ontworpen om het namaken van passen te bemoeilijken. Je kon wel een plastic card in een standaard machine embosseren met de letters en cijfers maar het ‘pc’ teken was niet te aan te schaffen voor een ‘gewone klant. Dat werd alleen aan de PCGD geleverd.


Het aardige van de achterkant is het woord ‘giromaat’. Dat toen nog niet bestaande woord speelde in op twee gevoelens

  • * Enerzijds op het woord ‘maatje’ in de betekenis van vriend
  • * Anderzijds op het woord automaat.



Later is het woord giromaat zo ingeburgerd dat het in van Dale kwam te staan. Dat zie ik met ‘ING Geldautomaat’ nog niet gebeuren.


Met dank aan A.J. Reijers



  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post94

De oudste Postgiro-pas

Het merk PostbankPosted by Wichert van Engelen 04 Aug, 2010 20:00

Dit pasje stamt nog uit de dagen dat de PCGD de girobetaalkaarten ontwikkeld had als tegenwicht voor de betaalcheque van de banken. De pas heeft geen magneetstrip en meet 105 mm bij 73 mm. Dat is wat groter dan de latere plasticpasjes die de internationale standaard maat hadden. Het formulier was voorzien van irisdruk, dat toen als heel lastig na te maken gold. Het gepersonaliseerde formulier werd door de klant getekend waarna het geheel werd uitgestansd en geseald in hard plastic. Dit werd gedaan door de Staatdrukkerij.

Met dank aan A.J. Reijers!


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post93

Postrekening 200.000

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 25 Jun, 2010 15:57
Postrekening 200.000

Dat was de rekening die de Rijkspostspaarbank aanhield bij de Postcheque en Girodienst. Deze rekening werd gebruikt als tussenrekening, onder andere voor het stelsel van de periodieke overschrijving.

We hebben het over 1934.



Het nieuwe digitale krantenarchief van de KB is een schitterende bron voor echte oude RPS en PCGD geschiedenis.

Zie: http://kranten.kb.nl/index/index/state/load

Voor een stukje in 'Het Vaderland' over 'een aanbevelenswaardige spaarmethode' zie: http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010015458%3Ampeg21%3Ap009%3Aa0229

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post91

Kubistisch Logo

Het merk PostbankPosted by Wichert van Engelen 25 Jun, 2010 12:52
In 1981, in het honderdste jaar van de Rijkspostspaarbank, hebben de toen samen optrekkende Postgiro en Rijkspostspaarbank gedurende een korte tijd een bijzonder modern logo gevoerd.
Gebaseerd op de zittende leeuw van de RPS.

Omdat er toen nog minder van logo's gebruik werd gemaakt, is dit logo iets minder bekend geworden. Daarom hier, als aandenken, een foto.



  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post90

Rood staan en GBK's

ProcessenPosted by Wichert van Engelen 18 Jun, 2010 11:12

Ruim dertig jaar geleden nam de verspreiding en het gebruik van girobetaalkaarten flink toe. Bij opening van de girorekening kreeg de klant een SETJE VAN 5 kaarten die elk tot f 100,- waren gegarandeerd. Gebruik (en soms misbruik) daarvan leidde tot debetstanden. Doordat de winkelier het geld van de Girobetaalkaart gegarandeerd kreeg, kon de klant rood komen te staan. Daarmee werden de girobetaalkaarten een soort krediet. (zie ook de anekdote over Girobetaalkaarten als vakantie-krediet in Blauw Bloed).

Bij langdurige debetstanden werden er DEBITEURENADVISEURS naar de klant gestuurd om in een goed gesprek te wijzen op de verplichtingen en ook de klant te leren hoe met geld om te gaan. Deze adviseurs hadden toen ook een opvoedende taak. De giro was nog een overheidsdienst....

Om misbruik te verkomen werd in de tachtiger jaren de screening vooraf aangescherpt. Even is gedacht aan registratie van vreemdelingenstatus, maar dat zou discriminatie opleveren. Evenals het (voornamelijk en aanwijsbaar) hanteren van POSTCODE als criterium voor het ja/nee verstrekken van een setje van 5 Girobetaalkaarten.

Om oninbare debetstand van een REKENING te voorkomen, werden statistiche methoden bedacht om het 'afglijden in roodstand' tijdig te signaleren. Maar als de ontwikkeling negatief was op één rekening, dan kon op een andere rekening wel eens hoge creditstand voorkomen. Op een girospaarrekening bijvoorbeeld.

Vele klanten hebben wel eens een brief gehad dat ze ongeoorloofd rood stonden, terwijl er een flink bedrag op de girospaarrekening (met hetzelfde nummer!) stond. De giro was in de tachtiger jaren van de vorige eeuw nog niet zover dat de beoordeling per KLANT kon plaatsvinden. Toezenden van betaalkaarten werd dus pas stopgezet bij langdurige debetstand op de rekening.

Richard Kruijswijk

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post89

Administratiekosten

BureaucratiePosted by Wichert van Engelen 18 Jun, 2010 11:04

Nog maar 25 jaar geleden kende de giro geen debetrente. Want debetstand mocht niet. Als er per ongeluk toch debetstand ontstond (door boekfouten of - in een latere periode - gebruik van gegarandeerde betaalmiddelen), dan werden ADMINISTRATIEKOSTEN berekend.

In 1984 heb ik - als beleidsmedewerker op het hoofdkantoor van de giro op de Beatrixlaan in Den Haag (een afdeling productmanagement of marketing was er toen nog niet) - een verhoging van de administratiekosten (naar fl 0,50 per periode van een maand) mogen helpen doorvoeren.

Eerst een interne MEMO met de argumentatie. Daarna een MINUUT naar de directeur (dhr. E. Spilker destijds). De giro-directeur zond het voorstel vervolgens door naar de Secretaris Generaal van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat die na akkoord het voorstel voorlegde aan de Minister.

En zo gebeurde het dat vele weken na het schrijven van de interne memo de aanpassing kon plaatsvinden (door wijziging van het 'constantenbestand') en er een bericht terugging naar de Girodienst en dat er een CIRCULAIRE kon worden uitbracht waarin de administratiekostenverhoging bekend kon worden gemaakt.

Rood staan mocht nog steeds niet, maar het kostte vanaf toen wel fl 0,50 per maand.

Richard Kruijswijk

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post88

Legitimatie op het postkantoor

Klanten - herinneringenPosted by Wichert van Engelen 10 Dec, 2009 11:11
De Rijkspostspaarbank had de postkantoren als bankkantoren.
Inleggen van cash geld ging met kaarten die sterk leken op de PCGD-girokaarten (maar zonder voorgestanste gaten).



Om geld op te nemen ging je ook naar het postkantoor. Voor een 'rush' van de rekeninghouders op hun spaartegoeden hoefde niet gevreesd te worden. Het was niet mogelijk om onbeperkt geld op te nemen. Zelfs met extra legitimatie-esien, kon de klant maximaal 1000 gulden per 4 weken opnemen.


"Bezit u een legitimatiebewijs met foto, dan kunt u op elke postinrichting tot f. 1000,- per 4 weken direct opnemen. Zo niet, laat dan uw handtekening inschrijven op een of twee door u gewenste postinrichtingen. Indien uw handtekening is ingeschreven kunt u ook iemand machtigen een bedrag op dit kantoor op te nemen."


  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post87

Rood staan (2)

ProcessenPosted by Wichert van Engelen 07 Dec, 2009 12:38
In de Postchèque- en Girodiensttijd, begin van de jaren 60 van de vorige eeuw, was de roodstand helemaal uit den boze. Het voormalige P.T.T.-bedrijf mocht geen krediet verlenen, dat gold zowel voor de particuliere als de zakelijke rekeninghouders, zoals vroeger hun klanten werden genoemd. Pas bij het invoeren van kaschèques en later girobetaalkaarten werd dit pas mogelijk.

Vóór die tijd werden alle afschrijvingen geboekt tot een saldo van vijf gulden positief. Dit gold dus voor chèques, overschrijvingen, acceptgiro’s ( een typisch Giroproduct ), incasso’s en periodieke overschrijvingen. Voor de eerste producten werd het saldo nog 3 extra dagen afgetast en als dan het saldo nog niet voldoende was aangevuld, gingen deze opdrachten dus na 4 werkdagen retour naar de rekeninghouders. In het vakjargon van de P.C.G.D werden dat de z.g. 4de-dags geendekkingen genoemd.

Naar ik meen was er maar één uitzondering op die regel en dat betrof een ambtshalve overschrijving wegens te betalen rechten voor voornamelijk zakelijke rekeninghouders.
Daarnaast was het bedrag van vijf gulden ook bepaald om de kosten van giro- en chèqueboekjes te kunnen afschrijven. Wanneer dergelijke kosten werden afgeschreven spraken we bij de P.C.G.D. over rechtenbriefjes en die stonden dan vermeld op lijsten, gkt. 1081 genaamd.

Bij onvoldoende saldo liepen overschrijvingen, acceptgiro’s en chèques maximaal
4 werkdagen in het girale verwerkingsproces mee. Deze opdrachten kregen een soort rode kool kleurige bonnetje, en de aangehouden opdrachten werden voorzien
van de datum van aanhouding.

Ik herinner me nog dat bij het invoeren van gegarandeerde betaalmiddelen er op de afdeling Inlichtingen ( het huidige Klantenservice ) sommige collega’s er maar moeilijk aan konden wennen, dat rekeninghouders met hun saldo negatief stonden.
Er kwamen toen voor het eerst situaties voor dat b.v. de huishuur niet betaald kon worden omdat de klant eerder bovenmatig gebruik had gemaakt van kaschèques en/of betaalkaarten. Deze gegarandeerde betaalmiddelen werden eerder afgeschreven dan de huur d.m.v. een overschrijving.
Het omgaan met een ( verkapte vorm ) van krediet was voor de klant moeilijk en een nieuw fenomeen, maar dat was het ook voor de giromedewerkers.

Hedentendage beseft de klant m.i. onvoldoende hoe duur de debetrente eigenlijk is. Anders gezegd: je betaalt procentueel veel geld voor een opgelopen negatief
saldo.


Kees de Ridder

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post86

Gemeentegiro Accepten

Klanten - herinneringenPosted by Wichert van Engelen 06 Dec, 2009 11:28
In 1923 gaat het bij de Postcheque en Girodienst helemaal fout. De combinatie van een grootschalige reorganisatie (waarbij sterk gecentraliseerd werd) en het invoeren van nieuwe apparatuur (de Hollerith ponskaart-machines) leidt tot sluiting van het bedrijf gedurende een jaar.
Na opening zijn de Hollerith-machines verdwenen en blijft verdere automatisering uit tot in de zestiger jaren.

Bij de Gemeentegiro Amsterdam gebruikt men wel 'acceptgiro-kaarten' met ponsgaten. Eerst nog met ronde knipgaten.



Later met rechthoekige gaten, die tot in de zeventiger jaren zullen worden gebruikt.


Opvallend is de opdruk op de kaarten: Hollerith systeem. Bij de latere versies is zichtbaar dat Hollerith is overgenomen door IBM.



Welke lezer kan uit zijn/haar geheugen opdiepen of het hier om dezelfde kaarten en systemen ging als waar de Postcheque en Girodienst mee onderuit ging?
De grote vraag is dan: waarom lukte het de Gemeentegiro wel, waar het bij de PCGD niet lukte?


Bron: een homepage voor 'ome Ben'

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post85

Rood staan

Klanten - herinneringenPosted by Wichert van Engelen 28 Nov, 2009 14:21
Nog niet zo lang geleden heette het een GirokwartaalKrediet. Een goed manier om geld te verdienen aan de klanten, want rood staan levert flink rente op voor de bank.
Er was een tijd dat rood staan niet werd gewaardeerd. De klant werd half vaderlijk en half vermanend toegesproken.

Vier weken geleden werd op uw afrekening medegedeeld: u heeft een saldotekort
en
U dient er rekening mee te houden dat er administratiekosten in rekening worden gebracht.




  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post84
« PreviousNext »