Blauw bloed anekdotes

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Postrekening 200.000

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 25 Jun, 2010 15:57
Postrekening 200.000

Dat was de rekening die de Rijkspostspaarbank aanhield bij de Postcheque en Girodienst. Deze rekening werd gebruikt als tussenrekening, onder andere voor het stelsel van de periodieke overschrijving.

We hebben het over 1934.



Het nieuwe digitale krantenarchief van de KB is een schitterende bron voor echte oude RPS en PCGD geschiedenis.

Zie: http://kranten.kb.nl/index/index/state/load

Voor een stukje in 'Het Vaderland' over 'een aanbevelenswaardige spaarmethode' zie: http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010015458%3Ampeg21%3Ap009%3Aa0229

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post91

Testen - altijd maar testen

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 16 Sep, 2009 12:34

Bij de introductie van OLPC (Off Line PIN Controle = het controleren van de ingetoetste PIN terwijl het apparaat niet in verbinding staat met een centrale computer) op de postkantoren in 1987 bleek het nut van goed testen weer eens.

Om de software van de OLPC-apparaten te testen hadden we (toevallig) voor testpassen gekozen met de letter Z in het pasnummer. Op de testpas stond dus iets als 123Z456.

Bij het testen bleek het systeem niet te werken. Na enig zoekwerk kwamen we er achter dat de programmatuur alleen passen aankon met een letter T of eerder in het alfabet. Dat je maar uit 20 in plaats van 26 letters kon kiezen bij dit programma, had van te voren toch echt niemand bedacht.

Gelukkig vonden we dit probleem al tijdens het testen, want als we hadden uitgerold en in de praktijk er tegenaan waren gelopen, hadden we alle 4800 apparaten moeten vervangen. Het waren immers off line apparaten, dus centraal downloaden van software was niet mogelijk.

Projectleider

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post62

Fondsen poepen

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 21 Aug, 2009 21:24

Op de top van de beurshausse eind jaren negentig worden door de Postbank met grote regelmaat van de klok niet ‘huisfondsen’ naar de markt gebracht. Het tempo is zo hoog dat de term ‘fondsje poepen’ zijn intrede doet. Elke introductie overvleugelt zijn voorganger door nog meer geld op te halen bij de introductie van het fonds. Zo wordt in maart ’99 het Postbank Communicatietechnologiefonds naar de beurs gebracht. Als projectleider wilde ik daar graag, geheel in lijn met het karakter van het fonds, een moderne wijze van inschrijven bij introduceren. Tot op dat moment werd namelijk nog gewerkt met coupons welke veelal handmatig werden overgetikt.

Helaas was online bankieren nog niet zo volwassen en was het Girotel pakket een beetje ouderwets en erger: alleen toegankelijk voor bestaande klanten. Om de suggestie te wekken dat alles digitaal ging, werd een inschrijfformulier op de Postbankwebsite geplaatst waarmee klanten konden inschrijven. De voorkant zag er gelikt uit, maar de achterkant…

Door het ontbreken van een goede koppeling met de beleggingssystemen en beperkingen in het e-mail afhandelingspakket moest worden uitgeweken naar andere middelen. Het verzenden van de webpagina met het inschrijfformulier genereerde daarom een mailtje dat buitenom werd verstuurd naar een mailbox welke op een afgedankte PC via Outlook expres werd binnengehaald met een piepend 14k4 modempje.

Het succes was overweldigend! Al de eerste dag kwamen duizenden mails binnen op het oude PC-tje welke op een klein printertje werden uitgeprint en alsnog handmatig moeten worden verwerkt. De grote hoeveelheid mail leidde bij het leeghalen van de mailbox steevast tot een vastlopende PC waardoor het ritueel meerdere malen opnieuw moest worden uitgevoerd.

De inleg van het fonds overtrof wederom dia van zijn voorganger, maar bij het daaropvolgende fonds is toch maar weer gekozen voor de vertrouwde papieren coupon…


Voormalig projectleider

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post50

De IBM 1401

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 22 Jul, 2009 17:34

Na een mislukte poging tot automatisering in 1923, gaat de Postcheque en Girodienst eind vijftiger jaren echt automatiseren. De eerste computer was een IBM 1401. In die tijd de meest vooruitstrevende computer die je voor administratieve doeleinden kon gebruiken.

Deze computer kende verschillende onderdelen die met kabels aan elkaar waren verbonden:

* De centrale verwerkingseenheid die al het rekenwerk deed (te vergelijken met de centrale processor, wat omliggende kleinere chips en de geheugenchips in een moderne PC)

* De kaartlezer en kaartponsmachine die de gegevens uit de ponskaarten las, of nieuwe gegevens in een ponskaart ponste (vergelijkbaar met het gebruik van een USB-stick)

* De tape-units waarmee magnetische banden konden worden gelezen en beschreven (daar gebruiken we nu een harde schijf voor)

* Een uitbreiding van het werkgeheugen (een aparte kast)

* En het informatiestation, een elektrische typemachine die gegevens van de computer kon printen, maar waar – door middel van het toetsenbord – ook opdrachten aan de computer konden worden gegeven.

Het geheugen van de 1401 bestond uit kleine ringetjes – minder dan 2 millimeter doorsnee - van porcelein gemengd met wat metaal. De ringen waren bevestigd op een netwerk van metalen draden waar stroom doorheen liep. Een dergelijk geheugen was zo groot, dat zelfs een (naar moderne maatstaven) extreem klein geheugen, heel veel plek in beslag nam. Het geheugen van de 1401 was 12 kilobytes, uitbreidbaar tot 16 kilobyte. Om een idee te geven: een gemiddeld liedje in MP3-formaat is 2000 keer zo groot. En dat alles in een kast waar mijn koelkast klein bij lijkt.

De gegevens werden door middel van ponskaarten in het geheugen van de computer geplaatst. Jarenlang waren de meeste formulieren van de PCGD uitgevoerd als ponskaarten. Door middel van koperen borsteltjes kon de kaartlezer ‘lezen’ op welke positie de ponsgaten waren geponst. Elke plek op de kaart had een andere betekenis. Hierdoor konden zowel cijfers als letters in het geheugen van de computer worden ingevoerd.

De kaartlezer van de 1401 kon maar liefst 800 kaarten per minuut lezen. Dat komt ongeveer overeen met het kopiëren van een MP3-liedje in 50 minuten.

Het klinkt misschien allemaal wat primitief, maar met behulp van deze systemen werd in de zestiger jaren wel de helft van het totale girale betalingsverkeer van Nederland geregeld.

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post32

The sky (en nog wat verder) is the limit

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 29 Jun, 2009 11:29

Het zijn hoogtijdagen voor het internet. Alles kan en iedereen ziet onbegrenste mogelijkheden.

De Postbank, die altijd al voorop liep met electronisch betalingsverkeer en het mogelijk maken van bankieren met je eigen PC, kan de groei van het internet-bankieren maar net aan bijhouden.

De van oorsprong stille ruimtes, de gebedsruimtes, - op de wandelgangen ook wel de bidhokken genoemd – worden langzaam maar zeker geofferd aan de ‘goden van de groei’. Bijna wekelijks worden er nieuwe servers (computers nodig om het internetverkeer mogelijk te maken) bijgeplaatst.

Het gaat goed. Om het harde werken van iedereen te belonen, komt een van de directeuren iedereen persoonlijk op de internetafdeling bedanken en een hart onder de riem steken. Onderdeel van het bezoek: een kijkje in de serverruimte. Vol, klein, opgepropt. Het gevolg laat zich raden: een kleine beweging van de, niet overdreven slanke, directeur is voldoende om een paar kabels uit de machines te trekken. Paniek!

De schade valt gelukkig mee en al snel is alles weer ‘up-and-running’.

Het incident vormt het startsein om strakker om te gaan met de toegang tot de serverruimtes en een project om de serverruimtes beter in te richten en back-up systemen op andere lokaties in te richten. Tegenwoordig is er heel wat meer voor nodig om het internetbankieren ‘down’ te laten gaan.

Projectleider

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post9

Het kabelputje

LogistiekPosted by Wichert van Engelen 12 Jun, 2009 16:15

Niet alleen de grote aantallen van de primaire processen zoals betalen kunnen tot problemen leiden. Zo vertelde de toenmalige projectleider mij over de onverwachte problemen die hij tegenkwam bij zijn project.

Het aanleggen van een back-upcomputer en een netwerk is ook in de negentiger jaren al geen groot probleem meer. Maar zelfs een ondersteunend proces als de interne financiële verslaglegging, is zo groot, dat een ogenschijnlijk eenvoudige klus toch de nodige logistiek problemen met zich mee kan brengen.

De Nederlandse Bank eist dat de Postbank met al haar processen binnen 24 uur weer in de lucht is, ook als er sprake is van een calamiteit zoals een afgebrand computercentrum. Dat geldt ook voor de interne financiële processen. Dat betekent dat (computer)systemen dubbel uitgevoerd moeten worden: twee computers, een flinke afstand van elkaar verwijderd, met een snelle communicatielijn, bieden voldoende veiligheid. Valt er één uit, dan kan de ander met minimale moeite het werk overnemen.

Het computercentrum in Rotterdam is voor een groot aantal andere computersystemen als back-up ingericht. Nog meer back-up systemen plaatsen kan ten tijde van dit project niet meer omdat de stroomvoorziening het niet aan zou kunnen. Een andere ING-afdeling bouwde echter een nieuw, eigen computercentrum in Den Haag. De back-up van het financiële systeem kan daar wel bijgeplaatst worden.

Maar ook een relatief klein computercentrum heeft extra stroomvoorzieningen en extra koeling nodig. Koelingsbuizen waar een volwassen man rechtop door kan lopen. En dat achteraf ingepast in een bestaand gebouw. Het plaatsen van de koelinstallatie gebeurt op zondagochtend omdat de hijskraan die het geheel op het dak moet plaatsen, alleen midden op een drukke verkeersweg kan staan.

De communicatielijn tussen het computercentrum in Rotterdam en het gebouw in Den Haag moet van glasvezel zijn. Alleen dat is snel genoeg om een goede back-up voorziening te waarborgen. Op dit traject is nog geen glasvezelkabel beschikbaar, dus die moet getrokken worden. Gelukkig liggen er wel al overal kabelpijpen met daar tussenin kabelputjes, zodat de kabel alleen van putje naar putje getrokken hoef te worden. In dit geval: langs 89 putjes. Geen probleem. Behalve dat sinds de putjes en de kabelbuizen waren getrokken, er twee grote projecten gestart zijn op het traject: de aanleg van de Randstadrail en een nieuw stadion van FC Den Haag.

Vlak voor de oplevering van de systemen zijn nog twee putjes zoek. De locatie van de putjes is wel op kaarten aangegeven, maar niet met exacte coördinaten. Het eerste putje wordt gelukkig nog redelijk snel gevonden: onder het voetbalveld, midden in het nieuwe stadion. Maar het andere putje is lastiger. Bovenop het putje is de aannemerskeet van de Randstadrail geplaatst. Een hijskraan moet eraan te pas komen om een keet van drie verdiepingen een paar meter te verplaatsen. Daarna wordt er klassiek gegraven om naar het putje te zoeken: tevergeefs. Het putje blijft zoek. De laatste redding is het door de kabelbuis blazen van een peilzendertje vanuit een naastgelegen putje waar je wel toegang toe hebt. Het putje blijkt een paar meter verderop te liggen: een meter naast de oorspronkelijke locatie van de aannemerskeet.

  • Comments(0)//anekdotes.blauw-bloed.nl/#post1